Στέκια παρόμοια με το Καραβίτης

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927, αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι, η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Ταβέρνα στο Ψυρρή, περιφερειακή ελληνική κουζίνα, Bib Gourmand, το μητρώο της μάνας γίνεται επίσημο.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή, ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι, σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Food hall και ξενοδοχείο όλης της ημέρας στη Μητροπόλεως, αγορά παραγωγών, αρτοποιείο ημέρας, σύγχρονος πάγκος ελληνικής κουζίνας.

Χορτοφαγική-και-vegan σάλα ημέρας στη Νίκης, ο πάγκος brunch της κεντρικής Αθήνας.

Το κανονικό δίαστερο εστιατόριο της Αθήνας, δρομάκι στο Παγκράτι, νεοκλασικό κτίριο, κλασική γαλλική βάση.

Ταράτσα Στέγης Ωνάση, η σύγχρονη ελληνική κουζίνα του Τάσου Μαντή με αστέρι Michelin.

Αθηναϊκός θεσμός από το 1920, προέλευση από το λιμάνι του Πειραιά, σύγχρονο σετ μενού, οικογένεια τέταρτης γενιάς.

Εστιατόριο-αυλή στο Μεταξουργείο, μονοάστερο σύγχρονο μενού γευσιγνωσίας του Γκίκα Ξενάκη.

Izakaya στην Κηφισιά, πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Γαλλο-ελληνική γευσιγνωσία στην Κηφισιά, το μονοάστερο αστέρι του Hervé Pronzato.

Λαϊκή σάλα χοιρινής μπριζόλας από το 1955, Ευριπίδου, ένα πιάτο, ο θεσμός.

Πάγκος λουκουμάδων στην Αιόλου, το κλασικό ελληνικό γλυκό του κεφαλαίου, τηγανισμένο επί παραγγελία.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά, αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης, καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.