Στέκια παρόμοια με το Τέλης

Λαϊκό κελάρι από το 1887, μεσημεριανό στη Δημοτική Αγορά, χωρίς ταμπέλες, δύο πόρτες, η πιο πεισματικά ίδια σάλα της πόλης.

Πάγκος λουκουμάδων στην Αιόλου, το κλασικό ελληνικό γλυκό του κεφαλαίου, τηγανισμένο επί παραγγελία.

Ταβέρνα στο Ψυρρή, περιφερειακή ελληνική κουζίνα, Bib Gourmand, το μητρώο της μάνας γίνεται επίσημο.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή, ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927, αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Ταράτσα Στέγης Ωνάση, η σύγχρονη ελληνική κουζίνα του Τάσου Μαντή με αστέρι Michelin.

Izakaya στην Κηφισιά, πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι, σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι, η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Ταβέρνα στο Παγκράτι από το 1926, βαρελίσια ρετσίνα, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ο θεσμός.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά, αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης, καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.

Ανερχόμενη σάλα μικρών πιάτων στο Κουκάκι, σύγχρονη ελληνική, πλευρά Ακρόπολης, το άγκιστρο Κουκακίου του κεφαλαίου.

Food hall και ξενοδοχείο όλης της ημέρας στη Μητροπόλεως, αγορά παραγωγών, αρτοποιείο ημέρας, σύγχρονος πάγκος ελληνικής κουζίνας.