Restaurant in Çeşme

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Een familiale rakı-en-vis-meyhane bij de monding van de bazaar waar je je eigen fles meebrengt

Het houtskoolambacht van Diyarbakır gehuwd aan de Egeïsche kust, met dagelijks huisgemaakte meze van de vrouw van de eigenaar

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

Een klein visrestaurant aan de dorpskant van Şifne, voor wanneer zelfs Ferdi Baba te druk voelt

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn