Plekken in Çeşme

Het grootste olijfoliemuseum ter wereld, een replica van een molen uit Klazomenai, een werkende moderne pers, een restaurant en een winkel, zeventien kilometer van Alaçatı

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Een Italiaanse gelataio die voor de Egeïsche kust viel en nu de eerlijkste gelato van het schiereiland karnt op een hoek in Hacımemiş

Boutiquekamers aan het water met een eigen reepje strand

Een kleine, koffie-alleen-zaal die vers brandt en het meent

Een 322 jaar oud hellenistisch stenen huis op een steenworp van de ruïnes

De eerste galerie van Alaçatı, waar de schilders en keramisten van het dorp sinds 2005 exposeren

Een jaarrond-branderij die single origins als het hele punt behandelt

Een werkend keramiekatelier aan het Paşadayı-plein, potten ter plaatse gedraaid en hands-on onderwezen

Een familiale rakı-en-vis-meyhane bij de monding van de bazaar waar je je eigen fles meebrengt

Het houtskoolambacht van Diyarbakır gehuwd aan de Egeïsche kust, met dagelijks huisgemaakte meze van de vrouw van de eigenaar

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

Een klein visrestaurant aan de dorpskant van Şifne, voor wanneer zelfs Ferdi Baba te druk voelt

De gelatotoonbank van de familie Akbulut uit 2014 in Alaçatı, een top-25 boutiqueselectie van de Financial Times, honderdvijftig wisselende smaken, elke ochtend ter plaatse gemaakt

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Coöperatieve zuivel in Eğlenhoca, sepet keçi in kleine partijen, deri tulum en olierijk-pikante kopanisti van geiten van het schiereiland

Het hoekcafé van Tomris Maravent uit 2004, de gestage hartslag van Alaçatı, acht tafels die uitgroeiden tot de huiskamer van het dorp

De serieuze specialty-koffiebar van het schiereiland, Guatemala, Colombia, Kenia, Ethiopië bij toerbeurt, een stamgastenkamer in Hacımemiş

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp