Plekken in Alaçatı

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

De oudste rakı-vistafel van het dorp, gerund door dezelfde familie sinds 1950

Waar de nacht heen gaat wanneer het dinerpubliek naar huis is

De selectie van Beliz Fırtına van stil Turks design, keramiek, sieraden en trage cosmetica

Een bar waar de eigenaar zelf schenkt en de cocktailkaart wordt herschreven, niet herdrukt

Het kunst-design-atelier van Banu Maga dat tegelijk een werkplaats en een ruimte voor gesprekken is

De lezing van chef Enes Kara van de Egeïsche keuken in een stenen binnenhof, in gelijke delen geworteld en herschreven

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

De Turks-Russische binnenhofkeuken van Olga en Özgür, de recepten van twee grootmoeders die elkaar troffen in een stenen tuin onder granaatappel en citroen

De Grieks-Egeïsche fine-diningzaal van een culinair academicus, verscholen in een boutique van vijftien kamers nabij de Marinaweg

Kleine cocktailkamer bij kaarslicht aan de 2000. Sokak, ambachtelijke drankjes, gedempt volume, het dichtst wat het dorp bij een echte speakeasy komt

Zevenendertig lokale boutiqueflessen in het honderd jaar oude priesterhuis van het dorp, een open haard, drie kamers boven, de bar die de wijnreputatie bouwde