Albion ile benzer mekanlar

Greg Marchand'ın 2009'da neo-bistro şablonunu yeniden yazan 2e bistrosu.

Levha kardeşlerin Fransız-Filipin neo-bistrosu, rue Saint-Maur'da elle boyanmış tavan altında.

Rue Paul Bert'in daha iddialı ucunda Pauline Séné'nin Top Chef-soylu bistronomi'si.

Belle Époque çiniler, kukla boyu mutfak, neo-bistro pişirme, Cirque d'Hiver'in karşısında.

Canal Saint-Martin'in naturel şarap kurumu, 400 referans, tabaklar şişelerin arkasındaki mutfaktan.

Bertrand Grébaut'nun 11ème neo-bistrosu, 2011'de Paris'in çekim merkezini doğuya kaydırdı.

Palais-Royal üzerindeki triplekste Anglofon yürütücü tadım menüsü; merkez Paris'in sessiz neo-bistro standardı.

Carrefour de l'Odéon'da Paris bistronomi başkenti.

Eric Trochon'un rue de Seine'deki endüstriyel bistronomisi.

Saint-Sulpice ile Lüksemburg arasındaki minik bistro, Fooding ödüllü.

Septime'in rezervasyonsuz deniz ürünü kardeşi, rue de Charonne'da günlük av küçük tabakları.

Sebze odaklı neo-bistro, 400 referanslı şarap listesi ve tuzluya kayan tatlılarla.

Jody Williams'ın gün boyu gastrothèque'i, SoPi'nin asla tonsuz hissetmeyen salonu.

Brezilya asador'u, Lucas Baur de Campos'un 11ème'deki açık ateşli salonu, Le Fooding ve Infatuation kültü.

Rue Pasquier'de Anadolu ev mutfağı; Madeleine'in, İstanbullu okurun gerçekten tanıyacağı odası.

Charles Compagnon'un açık-mutfaklı neo-bistrosu, Asya esintili pişirim, rezervasyonsuz, gün boyu açık.

Gregory Marchand grubunun rezervasyonsuz rue du Nil tezgâhı, natürel şarap ve küçük tabaklar.

Yarı punk, yarı titiz, 11ème'i 2011'de yeniden yazan natural-wine küçük tabaklı bistro.

Maxime Bouttier'in ilk solo masası, rue de la Folie Méricourt'da çiğ ve canlı degüstasyon menüsü.

Kanal kıyısında natürel-meraklısı bir cave-à-manger; misafir şefler, rezervasyonsuz, minimum-müdahale şarap listesi.