Kenardan on dakika sürün, Santorini aksanını tamamen değiştirir — asmalarla işlenmiş köyler, meydan tavernaları, günbatımı ek ücreti yok. Burada yaşayanların gerçekten masa ayırttığı yerler.
İki Santorini var ve aralarını yaklaşık on dakikalık bir yol ayırıyor. Biri kalderaya bakar ve fiyatını ona göre koyar. Diğeri ünlü uçuruma sırtını döner ve küçük bir Yunan adası olma işine devam eder — rüzgâra karşı alçak budanmış asma tarlaları, korsanlar göremesin diye tam da bu yüzden iç kesime kurulmuş badanalı köyler ve tek manzaranın masanın karşısı olduğu tavernalar. Burası, birincisinde çalışan insanların evine döndüğü adadır.
Hac yolculuğu, Exo Gonia köyündeki Metaxi Mas'ta başlar; tesadüfen asla bulamayacağınız Agios Charalambos kilisesinin yanına sıkışmıştır. Sessizce bir kuruma dönüşmüş bir Girit-Santorini tavernasıdır ve kurum olarak kalır çünkü mutfak — ağır ateşte pişen oğlak, adanın favası, çıktığı toprağın tadını veren sebzeler — turist avrosunun peşine hiç düşmedi. Masa ayırtın, çünkü bilen herkes biliyor. Yerliler dahil.
Eski ada başkenti Pyrgos'ta — bir Venedik kalesine tırmanan bir labirent — meydan tavernası modeli iki tonda yaşıyor. Penelope's Ouzeri, doğru yapılmış aile işletmesi bir ouzeri: küçük tabaklar, bardakta bulutlanan buzlu uzo, kaldera teraslarının tamamen unuttuğu o telaşsız mezedopoleio ritmi. Tam meydandaki Kantouni ise daha da basit bir öneri — oturduğunuz, parmağınızla gösterdiğiniz, fazla kaldığınız ve kimsenin sizi bir günbatımı saatine doğru acele ettirmediği bir taverna.
Çoğu ziyaretçinin yalnızca daha güzel bir yere giderken geçtiği sıradan bir köy olan Mesaria, Pentozali'yi saklıyor — yerlilerin neredeyse bir sır gibi paylaştığı bir Girit mezedopoleiosu. Tam da kenarda var olmayan türden bir mekân: deniz yok, gösteri yok, sadece mezeler ve bir şeye dahil edildiğiniz hissi. Onu, bariz yoldan çıkmanın ödülü olarak görün.
İç kesim havasını ciddi bir kadehle istiyorsanız, şarap köyleri buna izin verir. Cava Alta, Pyrgos'ta restore edilmiş bir şaraphanede yer alıyor — taş, serin hava, şişelere yakışan bir Akdeniz mutfağı — Exo Gonia yakınındaki Aroma Avlis ise çalışan bir şaraphanenin içinde çiftlikten sofraya bir bahçe masası işletiyor; bir öğleden sonrayı eritip yok eden türden uzun bir öğle yemeği. İkisi de size günbatımı satmıyor. İkisi de size gerçek adayı satıyor.
Burada bir hafta için dürüst tavsiye: paranızı bir ya da iki kez gösteri için kenarda harcayın, geri kalan her şeyi iç kesimde yiyin. Yemek daha iyi, fiyatlar makul ve kimseye gösteri yapmayan Santorini'yle tanışarak eve dönüyorsunuz.
