İpek dokumacılarının tepesi, Lyon'un en dik merdivenlerine ve en rahat giyim kuralına sahip. Pentes'i tırmanın ve şehrin en iyi kahvesini, en düşük müdahaleli şarabını ve insanların uçakla geldiği bir kokteyl barını bulun — hepsi nefes kesen birkaç blok içinde.
Lyon'un iki tepesi var ve birbirlerine bundan daha az benzeyemezlerdi. Batıdaki Fourvière, dua eden tepedir — Roma harabeleri, bir bazilika, katedral tarafının burjuva sükûneti. Kuzeydeki Croix-Rousse ise çalışan tepedir. Canut'lar için inşa edildi; uzun pencereli atölyeleri tezgâhlar için yüksekliğe ihtiyaç duyan ipek dokumacıları, ve dik sokaklar ile traboule denen gizli geçitler, hâlâ bir şeyler üreten bir mahallenin hafızasını taşıyor. Bugün farklı türden bir zanaat üretiyor ve şehrin en sessizce kendinden emin köşesi olmaya devam ediyor.
Tepe, en üstteki platoya — yerleşim alanı, köy gibi, hararetle yerel — ve Pentes'e, yamaçlara ayrılır; yamaçlar Presqu'île'e doğru dökülür ve yeme içmenin çoğunu barındırır. Kahveyle başlayın, çünkü Lyon'un en iyisi burada: La Boîte à Café by Mokxa, kavurucunun amiral gemisi, çekirdeği şehirdeki herhangi bir mutfağın ürününü aldığı kadar ciddiye alan küçük, tasarım odaklı bir oda. Lyon'u özel kahve haritasına koyan ve hâlâ standardı belirleyen adres.
Pentes aynı zamanda Lyon'un doğal şarap kalbidir. Micro Sillon, samimi versiyondur — düşük müdahaleli şişelerin bilgiyle ve hiç nutuk çekmeden servis edildiği küçücük bir bar, tezgâhın arkasındaki kişinin o hafta neye heyecanlandığına güvendiğiniz türden bir oda. Platoda, YARD Lyon, samimi, trende duyarlı muadili oynuyor; daha genç bir kalabalığı ve daha rahat bir enerjisi olan bir doğal şarap barı. İkisi arasında bu mahallenin içmeyi sevdiği biçimin tüm yelpazesini kapsıyorlar, ki o da şu demek: ciddi ama asla katı değil.
Tepedeki yemek aynı kaydı koruyor — gösterişsiz, kişisel, yerel. Pentes'teki Le Bouchon des Filles, Mères soyundaki kadınlar tarafından yeniden tasarlanmış bouchon'dur: klasikler sağlam — quenelle, tablier, tüm o rahatlatıcı geçit — ama oda daha hafif, daha sıcak ve aşağıdaki ünlü adreslerden gözle görülür şekilde daha az bir performans. Bu tepede geleneğin bir kostüm değil yaşayan bir şey olduğunun kanıtı.
Hava karardıktan sonra Croix-Rousse'un Fransa'nın gerçekten ciddi kokteyl barlarından birini barındırdığı ortaya çıkıyor. Pentes'teki L'Antiquaire, Lyon'un çok ötesinde bir ün kazanmış, loş, samimi bir klasik ve zanaat içecekleri odası — kokteyllere önem verenlerin içinde oturmak için bir ülkeyi geçeceği türden bir bar. La Martinière'e doğru yakındaki Soda Bar ise speakeasy kaydını yürütüyor, az ışıklı ve samimi, ilk tur iyi gittiğinde ikinci olarak gittiğiniz yer. Hiçbiri bağırmıyor. Hiçbirinin buna ihtiyacı yok.
Croix-Rousse'u Lyon'un en yaşanabilir köşesi yapan, tam olarak zincirlerin uğraşamayacağı kadar dik bir yamaca istiflenmiş bu küçük, iyi şeylerin yoğunluğudur. Şehrin en iyi kahvesini içebilir, düzgün bir quenelle yiyebilir, bir doğal şarap listesini baştan sona gidebilir ve geceyi bir destinasyon kokteyl barında bir kez bile yamaçtan ayrılmadan bitirebilirsiniz — ve aralarındaki tırmanış, canut merdivenlerinde yanan ciğerlerle, keyfin yarısıdır. Burası yürümeyi ödüllendiren mahalle ve yürüyüşe en çok değen olan.
