Editoryal
Milano'un yemek, kultur ve semtleri hakkinda derinlemesine rehberler, yerel perspektifler ve editoryal hikayeler.
Kartpostallardaki safranlı risottonun ötesinde Milano'nun asıl sofrası uzanır: şehrin sakatatı, ilik ve uzun pişmiş etleri hiçbir merasime gerek duymadan, tam bir inançla yediği neo-trattorie ve quinto-quarto salonları.
Hikayeyi okuMilano akşam yemeği öncesi içkiyi başkasından ödünç almadı — onu kurallara bağladı. Bar Basso'daki tesadüfi Negroni Sbagliato'dan yeni nesil tezgâha kadar, bu, şehrin akşamüstü dilbilgisidir.
Hikayeyi okuTortona, Fondazione Prada, Mudec ve Armani/Silos'un çevresinde şehrin tasarım kültürü duvardan taşıp tabağa iner — galeriler ve onları gezdikten sonra içinde yemek yenmek için kurulmuş salonlar.
Hikayeyi okuLiberty üslubu cepheler, şehrin en köklü Eritre ve Etiyopya sofrası ve uğruna şehri baştan başa geçmeye değer bir kahvaltı — Porta Venezia, Milano'nun kartpostala nadiren koyduğu en katmanlı semttir.
Hikayeyi okuEnrico Bartolini'nin üç yıldızından Aprea, Seta, Cracco, Berton ve Contraste'ye inen Milano'nun ince yemek omurgası, lükstün değil, kendine özgü bir kuzey hassasiyetinin meselesidir.
Hikayeyi okuMilano'nun Japon mutfakları füzyonun çok ötesine, gerçek bir ciddiyete geçti — Iyo'nun iki kaydı, omakase tezgâhı, Brera'daki Sushi B ve şehrin en kararlı ramen kâsesi.
Hikayeyi oku