Alliance Yıldızburnu ile benzer mekânlar

Kabak ailesinin marina yakası, günün balığı tahtadan okunur, rakı sorulmadan gelir.

Ilıca Hotel'in termal koy üzerindeki açık güvertesi, tatil kıyısının en güvenli mutfağı.

Kabak balıkçı hanedanının Şifne'deki ilk adresi, sessiz olanı, yerlilerin hâlâ gittiği.

1993'ten beri balıkçı limanında işleyen aile salonu; marina etrafında kurulmadan önce de buradaydı, hâlâ Port Alaçatı'yı tarif ediyor.

Sertan'ın Yıldızburnu burnundaki küçük balık salonu, su kenarı masalar, keskin mutfak ve Çeşme ölçüleriyle hâlâ mantıklı fiyatlar.

Ayşenur Mıhçı'nın çiftlikten sofraya Ege mutfağı, yarımadanın tek Michelin Bib Gourmand ve Yeşil Yıldız sahibi.

1975'ten beri Dalyan limanında, bir Çeşme balıkçısının nasıl olması gerektiğini tanımlayan adres.

Türkiye'nin ilk istakoz salonu, Tuğrul Erol'un 1974'ten beri Çiftlikköy'de tuttuğu adres ve Vedat Milor'un yıldan yıla aynı seviyede bulduğu nadir Ege restoranı.

2009'dan bu yana Yılmaz ailesinin Çiftlikköy sahil terası, Sakız Adası karşıdaki en sessiz Çeşme balık masasının adresi.

Roberto Fracasso'nun Hacımemiş avlusu, Alaçatı'da fırının başındaki pizzaiolo'nun gerçekten İtalyan olduğu tek adres.

Kaleden birkaç sokak ötede, Michelin Rehberi'ne girmiş aile osterya'sı; günlük balık ve meze, marina zammı olmadan.

Nişantaşı'dan marinaya taşınan modern ocakbaşı; mikser şefi imzalı kokteyller ve denizin kıyısında ızgara klasikleri.

Mordoğan iskelesinin orta sırasında, denize sıfır bir Karaburun balıkçısı, yat trafiğinin ulaşmadığı taze tezgâh.

Viento'nun avlusu, sonunda taş köyün Michelin listesinde adı geçen deniz mahsulü adresi.

Şef Can Aras'ın odun ateşli deniz mahsulleri salonu; taş köyün son on yılda gördüğü en iddialı yeni adres.

Meltem Güner Atalay'ın tepe bağı, gece hasadı, yer çekimiyle çalışan mahzen, elle 20.000 şişe.

Hacımemiş'te 130 yıllık bir taş ev bahçesi, serpme ciddiye alınıyor, bazlama hâlâ saçtan kalkıyor.

Alaçatı ile Ovacık arasında, sadece rezervasyonla açılan bir tarla bahçesi, portakallı zeytini bile başlı başına yola değer.

On iki yıllık bir Alaçatı kahvaltı durağı, Alaçatı çarşısına sessizce taşındı; otlu yumurta, doğru reçeller, gösterişsiz bir sofra.