Editoryal
Nice'un yemek, kultur ve semtleri hakkinda derinlemesine rehberler, yerel perspektifler ve editoryal hikayeler.
Eski şehrin fotoğraflı menü sokaklarının ardında, birkaç salon hâlâ gerçek Niçois repertuarını pişiriyor: socca, pissaladière, petits farcis, daube, stockfish. İşte bir Niçois'nın bunları yediği yerler ve şehrin ne tam Fransız ne de tam İtalyan olan bu mutfağı neden koruduğu.
Hikayeyi okuKartpostallar Cours Saleya'nın; ama şehri Libération besliyor. Merkezin kuzeyinde, eski demiryolunun altındaki çalışan bir pazar ve 1921 tarihli kapalı hal aşçıları, balıkçıların müdavimlerini ve sabahki avı öğle yemeğine çeviren bir avuç aile masasını çekiyor.
Hikayeyi okuDeniz kıyısı manzarayı satar ve bedelini alır. Şehir ise bir sokak içeride yer: eski şehrin bistrolarında ve Carabacel'in sessiz Belle Époque ızgarasında. Basit bir sınav gösteriyi masadan ayırır: bir Niçois buraya bir misafirini güvenle getirir mi, yoksa yalnızca bir turisti mi?
Hikayeyi okuNice'in ciddi mutfağı deniz kıyısından, limana ve merkeze yakın küçük, şef sahipli salonlara taşındı. Port Lympia'daki Güney Afrikalı bir yıldızdan Tourteaux kardeşlerin çift yıldızlı seyahat mutfağına dek, bu, saray gösterişine değil yerel tedarikçilere ve kişisel vizyona dayalı bir takımyıldız.
Hikayeyi okuNice kendi şarabını üretiyor; şehrin üzerindeki tepelerde yer alan minik Bellet appellation'ı, ve küçük üreticilerden filtresiz şişelerle gelen çok daha fazlasını içiyor. 1998'li bir öncüden, mahzene dönüşmüş çamaşırhanelere ve balıkçı kulübelerine dek, buradaki doğalcı şarap sahnesi etiketlerle değil keşifle ilgili.
Hikayeyi okuPort Lympia ile Riquier arasında, bir zamanlar göz ardı edilen bir sokak ızgarası, genç şeflerin tek başına pişirdiği, menüyü her hafta değiştirdiği ve her şeyi yerel ürüne yatırdığı yer hâline geldi. Burası Nice'in bistronomi kalbi; iddialı ama gösterişsiz, ve şu an şehirdeki en heyecan verici yemek.
Hikayeyi oku