Çeşme yarımadasında eylül, hasat için kalanlara aittir. Meltem yumuşar, bağlar kilerlerini açar ve Ege daha sakin yüzünü gösterir.
Çeşme yarımadasında eylül sonlarında belirli bir saat vardır; yarımada, ağustosun Instagram akışlarını dolduran yer olmaktan çıkıp tamamen başka bir şey olur. Öğleden sonralar hâlâ sıcaklığını koruyor (deniz eylülde haziranda olduğundan daha sıcak); ama meltem yumuşamış, plaj kulüpleri sesi kısmış ve geride kalanlar çoğunlukla Alaçatı'da bir taş eve ya da Tokoğlu yaylasında bir bağ sırasına sahip olanlardır.
Bu hasat sezonudur ve yarımadanın ritmini dönüştürür. Butik şaraphaneler (USCA, Urla Şarapçılık, Mozaik, Çakır, MMG, HUS, Statera) yılın geri kalanını bu altı hafta için hazırlanarak geçirdiler. Üzümler sabahın serinliğinde asmadan iniyor, tadım odaları taze fermantasyon kokusuyla doluyor ve asma gölgeli teraslardaki uzun öğle yemekleri akşamın ilk saatlerine uzanıyor çünkü kimsenin başka gitmesi gereken bir yer yok.
Ovacık'taki Buradan bağındaki Agrilia, belki de bu deneyimin en zarif versiyonudur. Sabit menü, mutfak bahçesinin o hafta ürettiklerine göre değişir, şarapları onları yapan insanlar koyar ve yemek salonu, asmaların arasından denize bakan bir terastaki tek uzun masadır. Buradaki bir öğün üç saatlik bir öneridir. Siz yemek yerken ışık asmaların arasından geçer. İkinci tabakta telefonunuza bakmayı bırakmış olursunuz.
Köyde, aynı yavaşlama farklı bir ölçekte gerçekleşir. Ovacık'taki Asma Yaprağı, hasat ürünlerini doğrudan servis eder: incirler, geç domatesler, yazın son kavunları, üzümlerle aynı tepelerde otlamış kuzu. Alaçatı'daki Eflatun ve Ortaya, Tokoğlu yolundaki Cumartesi üretici pazarından çekiyor; eylülde tezgâhlar sakız, badem, sezonun zeytinyağı ve Karaburun mandırasından keçi peynirleriyle doluyor. Yemekler gösterişsiz ve titiz. Başka bir şey olması gerekmiyor.
Port Alaçatı'daki marina restoranları (Cabbar Port, Lagada, Ferdi Baba) en iyi aylarını da burada buluyor. Ağustos kalabalığı gitti, gelen tekneler daha küçük ve mutfakların yine zamanı var. Bütün ızgara levrek, soğuk bir şişe yerel füme blan, güneş işini bitirirken karşı kıyıda yanmaya başlayan liman ışıkları. Yarımada, modaya kapılmadan önce buydu ve her eylül ziyaretçiler azaldığında sessizce buna geri dönüyor.
Yalnızca ağustosta gelenler arasında yaygın bir fikir vardır: Çeşme yarımadası bir yaz destinasyonudur; zirve haftalarıyla tanımlanan bir yer. Evlerin sahipleri daha iyi biliyor. En iyi aylar kenarlardakilerdir: ilk begonvilin açtığı mayıs sonu; şarabın kaynağında doldurulduğu eylül sonu; köyün boşaldığı ve taş duvarların yılın son sıcaklığını tuttuğu kasımın ilk hafta sonu. Yarımadanın aslında inşa edildiği saatler bunlardır.
