Στέκια in Athens

Εστιατόριο-αυλή στο Μεταξουργείο — μονοάστερο σύγχρονο μενού γευσιγνωσίας του Γκίκα Ξενάκη.

Izakaya στην Κηφισιά — πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι — σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Λαϊκό κελάρι από το 1887 — μεσημεριανό στη Δημοτική Αγορά, χωρίς ταμπέλες, δύο πόρτες, η πιο πεισματικά ίδια σάλα της πόλης.

Γαλλο-ελληνική γευσιγνωσία στην Κηφισιά — το μονοάστερο αστέρι του Hervé Pronzato.

Ταράτσα Στέγης Ωνάση — η σύγχρονη ελληνική κουζίνα του Τάσου Μαντή με αστέρι Michelin.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης — καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.

Ταβέρνα στο Παγκράτι από το 1926 — βαρελίσια ρετσίνα, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ο θεσμός.

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927 — αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Πάγκος σουβλακιού στην Πλάκα από το 1946 — έξι σκαμπό, καρβουνιάρικο, η κανονική πίτα.

Ταβέρνα στο Ψυρρή — περιφερειακή ελληνική κουζίνα, Bib Gourmand, το μητρώο της μάνας γίνεται επίσημο.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι — η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Το κανονικό δίαστερο εστιατόριο της Αθήνας — δρομάκι στο Παγκράτι, νεοκλασικό κτίριο, κλασική γαλλική βάση.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή — ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Λαϊκή σάλα χοιρινής μπριζόλας από το 1955 — Ευριπίδου, ένα πιάτο, ο θεσμός.

Cocktail bar όλης της ημέρας στην Πραξιτέλους — κανόνας top 50 bars, η κανονική διεύθυνση ποτών της Αθήνας.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά — αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Αθηναϊκός θεσμός από το 1920 — προέλευση από το λιμάνι του Πειραιά, σύγχρονο σετ μενού, οικογένεια τέταρτης γενιάς.