Urumea nehrini geçin ve şehir aksanını değiştirir. Parte Vieja eski pintxos yüreğidir; Gros ise sörf kasabası küçük kardeştir, daha gevşek ve daha yaratıcı. Hangi ruh hâlini istediğinizi bilmek, burada iyi yemenin sırrıdır.
San Sebastián, Urumea nehri tarafından ikiye bölünür ve iki büyük yemek mahallesi, çok farklı mizaçlarla karşılıklı kıyılarda oturur. Körfeze yaslanan batı yakasında Parte Vieja yer alır — Eski Şehir, klasik pintxos barlarının omuz omuza durduğu ve kalabalığın saat başı yoğunlaştığı sık dokulu bir taş sokaklar ızgarası. Nehri geçip doğuya gidince Gros'a varırsınız; bir sörf plajından geriye doğru uzanan daha sakin sokaklardan oluşan, mutfağın daha genç, daha gevşek ve denemeye daha istekli olduğu bir ızgara. Aynı şehir, tamamen farklı iki akşam.
Parte Vieja efsanenin yaşadığı ve çoğu ziyaretçinin her gecesini geçirdiği yerdir, hem de haklı bir sebeple: burası kurumların ana toprağıdır — mantarlarıyla Ganbara, şef odaklı tezgâhıyla Borda Berri — ve bardan bara dolaşmak demek olan txikiteo'nun enerjisi burada en elektriklidir. Ama aynı zamanda en kalabalık, en turist dolu yerdir ve bir yaz hafta sonunda en sevimli barlar bir itiş kakışa dönüşebilir. Disiplinli dolaşanı ödüllendirir, oyalananı cezalandırır.
Gros panzehirdir. Bir zamanlar Zurriola sörf plajının ardındaki sessiz bir konut bölgesi olan burası, şehrin genç aşçılarının ve bağımsız ruhunun dükkân açtığı mahalleye dönüştü. Tempo daha yumuşaktır, barlar daha az basılmıştır ve dirsek atmadan tezgâhta gerçekten bir yer bulabilirsiniz. Parte Vieja geleneği korurken Gros onunla oynar — ve bu iki tavır yalnızca on dakikalık bir yürüyüş ve bir köprü kadar uzaktır.
Gros'un en iyi salonlarından bazıları bu savı kendi başına ortaya koyar. Bar Bergara, türün modern, minyatür-haute tarzını icat etmeye yardım etmiş bir pintxos kurumudur — yenilebilir heykel gibi görünen ve ciddi bir mutfak gibi tadan, özenli, yarışma kazanan küçük yapılar, zerre kadar Eski Şehir kibri olmadan sunulur. Gros'un geleneği herkes kadar iyi yapabileceğini kanıtlar; yalnızca bunu nefes alacak daha fazla yerle yapar.
Bir de Parte Vieja'nın nadiren göz yumduğu yaratıcı damar var. Topa Sukaldería, Andoni Aduriz'in Bask Ülkesi ile Latin Amerika arasındaki derin tarihsel bağlara tasarım odaklı bir övgüsüdür — Bask malzemeleriyle örülmüş tako ve ceviche'ler, gürültülü, renkli ve apaçık modern. Birkaç sokak ötede Gerald's Bar, tamamen başka bir şehirden ithal edilmiş gibi hissettiren samimi, sıcakkanlı bir bistroda doğal şarap döker. Bu bir bakış açısı olan yemektir ve Gros onun yaşadığı yerdir.
Gros, her şeyin yeniden icat olduğunu düşünmeyesiniz diye kendi klasiklerini de korur. Bodega Donostiarra mahallenin sevilen eski pintxos barıdır — gösterişsiz, yerel, müdavimlerin ziyaretçilerden fazla olduğu ve tortilla ile jamón'un her zamanki gibi tam olduğu türden bir yer. Ve ertesi sabah için Sakona Coffee Roasters sörf kalabalığına ciddi bir specialty kahve getirir; Eski Şehir'in sahip olmadığı türden modern, tasarım odaklı bir kafe. Başka bir deyişle Gros sabahlarını da çözmüş durumda.
Pratik bilgelik, her iki yakayı da en iyi yaptığı şey için kullanmaktır. Büyük bir gecenin kalbini Parte Vieja'da geçirin; tur tam gaz sürerken ve tarihî tezgâhlar izdihama değdiğinde. Ama en az bir akşamı Gros'a ayırın — bir kadeh doğal şarapla başlayın, genç bir şefin heyecanlandığı bir şey yiyin ve dirsek payının tadını çıkarın. Yerliler ikisi arasında düşünmeden gidip gelir, siz de öyle yapın; nehir bir sınır değil, beş dakikalık bir geçiştir.
