Çeşme Restoran

Erythrai antik kentinin kıyısında, Ildırı limanına sıfır, yarımadanın kuzey balıkçı köyünün referans masası.

Kaleden birkaç sokak ötede, Michelin Rehberi'ne girmiş aile osterya'sı; günlük balık ve meze, marina zammı olmadan.

1975'ten beri Dalyan limanında, bir Çeşme balıkçısının nasıl olması gerektiğini tanımlayan adres.

Kabak ailesinin marina yakası, günün balığı tahtadan okunur, rakı sorulmadan gelir.

Şef Ahmet Horasan'ın limon ağaçlı avlusu, Gault & Millau Türkiye 2024 En İyi Deniz Mahsulleri.

Small Luxury Hotels'in Alaçatı'daki tek adresinin içindeki Buse Bağlayan imzalı tarladan-sofraya odası, mutfağı ailenin Ovacık çiftliği besliyor.

Türkiye'nin ilk istakoz salonu, Tuğrul Erol'un 1974'ten beri Çiftlikköy'de tuttuğu adres ve Vedat Milor'un yıldan yıla aynı seviyede bulduğu nadir Ege restoranı.

Alavya'nın içindeki Hüseyin Pancar imzalı yıl boyu açık Ege odası, İstanbullu'nun otel restoranı diye değil, kendi başına gittiği nadir mutfak.

Burakhan Akçe'nin açık hava paylaşım masası; Kemalpaşa Caddesi'nin gürültüsünden ölçülü bir adım uzakta modern Ege.

Hacımemiş'in sessiz taş bahçesi; 2010'dan bu yana Tire'den çıkmayan bir şef adresi.

Viento'nun avlusu, sonunda taş köyün Michelin listesinde adı geçen deniz mahsulü adresi.

150 yıllık restore Alaçatı taş evinde avlu bahçeli, yıl boyu mudavimi olan bir sofra

Şifne yakınında 200 yıllık Rum taş evinde, sadece rezervasyonla odun ateşinde pizza

Altuğ Tezer'in Çark Plajı iskelesindeki şef masası

150 yıllık bir evin arkasındaki nar bahçesinde iki yüz Türk şarabı, aynı çatı altında bir şarap butiği ve mutfak

9,5 dönümlük gerçek bir çiftlik; kendi domatesini, biberini ve turşusunu, bir şelaleye bakan otuz üç tabaklık sofraya taşıyor

Ciddi bir meze tezgâhıyla seçkin bir Dalyanköy balık evi

1981'den beri Çeşme'nin balık-ve-meze kurumu

Salonu yıllardır ayakta tutan bir ev sahibinin işlettiği deniz kıyısı ıstakoz evi

Tarihî bir Ilıca evinde Michelin listesinde yer alan kasap-steakhouse

Dalyan Marina'nın inandırıcı Anadolu ızgara salonu

Yavaş pişen Ovacık mutfağı sunan, yirmi kişilik bir bağ evi sofrası

Tolga Kamiloğlu'nun Şifne sahilindeki çağdaş Ege mutfağı

Çarşının hemen ağzında, kendi içkinizi getirebileceğiniz, aileden bir rakı-balık meyhanesi

Çark Plajı koyunda ayaklarınız neredeyse kumda, odun ateşinde günün balığı ve ot mezeleri

Ovacık tarlalarına gizlenmiş odun ateşi slow food

Diyarbakır kömür ateşi ustalığının Ege ile buluşması; her gün ev sahibinin eşinin elinden çıkan taze meze eşliğinde

Limon ağaçlarının gölgelediği bir köşe bahçesi; serpme klasik kalıyor, pişiler ardı arkası kesilmeden geliyor, yanında çarşı sokağı tiyatrosu yok

Sezginer ailesi, kendi asmalarının altında baştan sona organik bir sabah kuruyor; uzanıp koparabileceğiniz üzümlerden sıkılmış üzüm suyunu önünüze döküyor

Burunda İtalyan eğilimli Akdeniz mutfağı, makarna, taş fırın pizza ve Ege balığı; uzun deniz manzaralı akşam yemekleri için kurulmuş bir salon.

Şifne köy tarafında küçük bir balıkçı, Ferdi Baba bile fazla kalabalık geldiğinde.

Hacımemiş'te 130 yıllık bir taş ev bahçesi, serpme ciddiye alınıyor, bazlama hâlâ saçtan kalkıyor.

Marina yolu kıyısındaki on beş odalı butik otelin içinde, üniversitede mutfak dersi veren bir şefin Yunan-Ege fine dining odası.

Geç gelen bir bağ; Urla rotasının en olgun mutfağı, odun fırını, Ege-İtalyan menüsü.

Hacımemiş'te iki kadının yürüttüğü el yapımı Ege mutfağı; modern Alaçatı ev yemeğinin şablonunu yazan adres.

1993'ten beri balıkçı limanında işleyen aile salonu; marina etrafında kurulmadan önce de buradaydı, hâlâ Port Alaçatı'yı tarif ediyor.

1981 tarihli Çeşme balıkçısının köy içi şubesi; soğuk rakı ve bütün ızgara levrek için eski şehir bekçisi.

Kabak balıkçı hanedanının Şifne'deki ilk adresi, sessiz olanı, yerlilerin hâlâ gittiği.

Yat kızaklarında tüm gün açık mutfak, Fransız esintili kahvaltıdan gece yarısı kokteyllerine; markadan çok çalışan bir şef hattı yönetiyor.

Yarımadanın en genç iddialı bağı, Şilili şarap soyu, filoksera öncesi Carignan, panoramik teras mutfağı.

1953'te Yugoslavya'dan göçmen Kadagan kardeşler tarafından kuruldu, yarımadanın tencere-yemeği geleneğinin arketipi, hâlâ aile elinde.

1800'lerden kalma bir Hacımemiş avlusu; köyün en romantik taş ev salonu, zeytin ağaçlarının altında.

1974'ten beri Uğur Mumcu'daki tezgâh, Çeşme kumrusunun ailenin yazdığı tarifi: domates, sucuk, kaşar, kestirme yok.

Sertan'ın Yıldızburnu burnundaki küçük balık salonu, su kenarı masalar, keskin mutfak ve Çeşme ölçüleriyle hâlâ mantıklı fiyatlar.

Mordoğan iskelesinin orta sırasında, denize sıfır bir Karaburun balıkçısı, yat trafiğinin ulaşmadığı taze tezgâh.

Meltem Güner Atalay'ın tepe bağı, gece hasadı, yer çekimiyle çalışan mahzen, elle 20.000 şişe.

On iki yıllık bir Alaçatı kahvaltı durağı, Alaçatı çarşısına sessizce taşındı; otlu yumurta, doğru reçeller, gösterişsiz bir sofra.

2009'dan bu yana Yılmaz ailesinin Çiftlikköy sahil terası, Sakız Adası karşıdaki en sessiz Çeşme balık masasının adresi.

Alaçatı ile Ovacık arasında, sadece rezervasyonla açılan bir tarla bahçesi, portakallı zeytini bile başlı başına yola değer.

İki bin altı yüz yıllık Foça Karası ile aynı yamaçtan gelen Cabernet'in birlikte servis edildiği bağ restoranı.