Plekken in Çeşme

Aan de waterrand van het antieke Erythrai, drie generaties familie-balıkçı in het stille noorden van het schiereiland

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven

Het visrestaurant aan de haven van Dalyan uit 1975 dat bepaalt hoe een Çeşme balık restoranı zou moeten smaken

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

De stille stenen tuin van Hacımemiş, een chefsadres voor Egeïsche keuken dat sinds 2010 dezelfde uit Tire betrokken standaard aanhoudt

A restored 150-year Alaçatı stone house with a courtyard garden and a year-round following

Reservation-only wood-fired pizza in a 200-year Greek stone house near Şifne

De serieuze Franse patisserie van İzmir, die de zomer in Ilıca doorbrengt

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

Een door neon verlichte binnenhofbar die op stamgasten draait, niet op reserveringen voor de show

Het draagbare-kunst-huis van Başak Cankeş, waar geüpcyclede antieke textielen unieke stukken worden

Kampioenschapskoffie overdag, een bekroonde bar 's avonds, op dezelfde toonbank

Verheven visrestaurant in Dalyanköy met een serieuze mezebank

De vis-en-meze-instelling van Çeşme sinds 1981

Een kreeftenhuis aan zee, gerund door een gastheer die de zaal al jaren vasthoudt

Een Ottomaanse karavanserai uit 1528, slapend naast het kasteel en de jachthaven

Slager-steakhouse, vermeld in de Michelingids, in een historisch huis in Ilıca

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

De geloofwaardige Anatolische grillzaal van Dalyan Marina

De oudste rakı-vistafel van het dorp, gerund door dezelfde familie sinds 1950

Een wijngaardhuistafel voor twintig couverts met trage Ovacık-keuken

Waar de nacht heen gaat wanneer het dinerpubliek naar huis is

Dagverse vis op houtvuur en kruidenmeze met je voeten bij het zand aan de baai van Çark Beach

Slow food op houtvuur, verborgen in de akkers van Ovacık

De selectie van Beliz Fırtına van stil Turks design, keramiek, sieraden en trage cosmetica

Een bar waar de eigenaar zelf schenkt en de cocktailkaart wordt herschreven, niet herdrukt

Het kunst-design-atelier van Banu Maga dat tegelijk een werkplaats en een ruimte voor gesprekken is

Biologische Grenache-rosé en Tempranillo, gegroeid op zes kilometer met steen geterrasseerde helling boven het dorp, geproefd met het gezicht naar Chios

De Anatolische glascollectie van drieduizend stukken van Oktay Durna, gehuisvest in een stenen zaal in Hacımemiş

De bekroonde branderij van Istanbul, per seizoen verplant in een stenen huis

De lezing van chef Enes Kara van de Egeïsche keuken in een stenen binnenhof, in gelijke delen geworteld en herschreven

De serieuze muziek-en-strandzaak van het schiereiland

Door de eigenaar gerunde stenen villa met een olijftuin nabij de baai van Yıldızburnu

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

Italiaans leunende mediterrane keuken op de kaap, pasta, pizza uit de houtoven en Egeïsche vis in een zaal ontworpen voor lange diners met zeezicht

Zaal met stenen muren in Hacımemiş waar wijn, jazz en Egeïsche keuken dezelfde avond delen, Ozan Musluoğlu leidt de muziek

De Turks-Russische binnenhofkeuken van Olga en Özgür, de recepten van twee grootmoeders die elkaar troffen in een stenen tuin onder granaatappel en citroen

De Grieks-Egeïsche fine-diningzaal van een culinair academicus, verscholen in een boutique van vijftien kamers nabij de Marinaweg

Een laat gearriveerd landgoed met de meest verfijnde wijngaardkeuken aan de Urla-route, houtoven, Egeïsch-Italiaanse kaart

Een ambachtelijke Egeïsche keuken in Hacımemiş, gerund door twee vrouwen die het sjabloon voor moderne Alaçatı-huiskeuken schreven

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Het oorspronkelijke adres in Şifne van de visdynastie Kabak, het stille, waar de locals nog komen

Het jongste serieuze landgoed van het schiereiland, een Chileense wijnmakerslijn, pre-fylloxera Carignan, een panoramische terraskeuken

De Egeïsche zaal met open dek van Ilıca Hotel met uitzicht over de thermale baai, de meest zelfverzekerde keuken aan de resortkust

Een binnenhof uit de jaren 1800 in Hacımemiş onder de olijfbomen, de meest romantische eetzaal in een stenen huis van het dorp

De werkende olijfboerderij van Levent en Güler Köstem, veertienduizend bomen, met JOOP-goud bekroonde Memecik, restaurant en drie gastenkamers

De kleine viszaal van Sertan op de kaap Yıldızburnu, tafels aan de waterrand, een scherpe keuken, prijzen die naar Çeşme-maatstaven nog kloppen

Het landgoed op de helling van Meltem Güner Atalay, druiven geoogst in de nacht, een kelder op de zwaartekracht, 20.000 flessen met de hand

Rode wijnen onder het Mahrem-etiket uit Italiaanse druivenrassen, biologisch geteeld op het terrein van Türkiyes grootste renpaardenstoeterij

Kleine cocktailkamer bij kaarslicht aan de 2000. Sokak, ambachtelijke drankjes, gedempt volume, het dichtst wat het dorp bij een echte speakeasy komt

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

De formule van de tuincocktail in Hacımemiş op schaal gedaan, de keuken draait de hele dag, de bar tot laat, 150 couverts onder de bomen

De zeefront van de familie Yılmaz in Çiftlikköy sinds 2009, de stilste vistafel van Çeşme met uitzicht naar Sakız

Het landgoed in Özbek van Lena en Alihan Haydaroğlu, Rhône-blends uit een windgat op twee kilometer van de zee

Het baanbrekende landgoed van Can Ortabaş, waar Decanter Platinum-flessen en een arboretum één bergkam boven Kuşçular delen

Wijngaardrestaurant waar Foça Karası, een druif van 2.600 jaar oud, naast Cabernet van dezelfde helling wordt geschonken

Zevenendertig lokale boutiqueflessen in het honderd jaar oude priesterhuis van het dorp, een open haard, drie kamers boven, de bar die de wijnreputatie bouwde