Restaurant in Çeşme

Aan de waterrand van het antieke Erythrai, drie generaties familie-balıkçı in het stille noorden van het schiereiland

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven

Het visrestaurant aan de haven van Dalyan uit 1975 dat bepaalt hoe een Çeşme balık restoranı zou moeten smaken

Het filiaal van de familie Kabak aan de jachthaven, waar de vangst van de dag van een bord wordt voorgelezen en de rakı komt zonder dat je erom vraagt

De binnenhof met citroenbomen van chef Ahmet Horasan, door Gault & Millau Türkiye in 2024 uitgeroepen tot Best Seafood

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık

Türkiyes eerste kreeftenrestaurant, de zaal van Tuğrul Erol in Çiftlikköy sinds 1974 en de consistente Egeïsche keuze van Vedat Milor

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

De stille stenen tuin van Hacımemiş, een chefsadres voor Egeïsche keuken dat sinds 2010 dezelfde uit Tire betrokken standaard aanhoudt

De binnenhof van Viento, waar het stenen dorp Alaçatı eindelijk een visrestaurant van formaat heeft dat in de Michelingids staat

De chefstafel van Altuğ Tezer op de pier van Çark Plajı

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

Het visrestaurant in Dalyanköy uit 1975 dat locals nog verdedigen

Verheven visrestaurant in Dalyanköy met een serieuze mezebank

De in stilte voortreffelijke viszaal aan de haven van Dalyanköy

Egeïsche meze van beide kusten gelezen, geserveerd in een binnenhof tussen twee Griekse stenen huizen uit de jaren 1850

De vis-en-meze-instelling van Çeşme sinds 1981

Een kreeftenhuis aan zee, gerund door een gastheer die de zaal al jaren vasthoudt

Slager-steakhouse, vermeld in de Michelingids, in een historisch huis in Ilıca

De geloofwaardige Anatolische grillzaal van Dalyan Marina

Een wijngaardhuistafel voor twintig couverts met trage Ovacık-keuken

De eigentijdse Egeïsche keuken van Tolga Kamiloğlu aan het zeefront van Şifne

Een familiale rakı-en-vis-meyhane bij de monding van de bazaar waar je je eigen fles meebrengt

Dagverse vis op houtvuur en kruidenmeze met je voeten bij het zand aan de baai van Çark Beach

Slow food op houtvuur, verborgen in de akkers van Ovacık

De vijfentwintig jaar oude Alaçatı-keuken van Melih Teksen, nu geplateerd op een terras tussen de wijnranken van Buradan bij zonsondergang

Het houtskoolambacht van Diyarbakır gehuwd aan de Egeïsche kust, met dagelijks huisgemaakte meze van de vrouw van de eigenaar

De lezing van chef Enes Kara van de Egeïsche keuken in een stenen binnenhof, in gelijke delen geworteld en herschreven

Italiaans leunende mediterrane keuken op de kaap, pasta, pizza uit de houtoven en Egeïsche vis in een zaal ontworpen voor lange diners met zeezicht

Een klein visrestaurant aan de dorpskant van Şifne, voor wanneer zelfs Ferdi Baba te druk voelt

De Grieks-Egeïsche fine-diningzaal van een culinair academicus, verscholen in een boutique van vijftien kamers nabij de Marinaweg

Een ambachtelijke Egeïsche keuken in Hacımemiş, gerund door twee vrouwen die het sjabloon voor moderne Alaçatı-huiskeuken schreven

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

De dorpsfiliaal van het visrestaurant uit Çeşme van 1981, het adres in de oude stad voor koude rakı en een hele gegrilde levrek

Het oorspronkelijke adres in Şifne van de visdynastie Kabak, het stille, waar de locals nog komen

Allesdagkeuken aan de jachtsteigers, Frans leunend ontbijt tot cocktails om middernacht, gerund door een echte chefslinie eerder dan een merkexploitant

Het jongste serieuze landgoed van het schiereiland, een Chileense wijnmakerslijn, pre-fylloxera Carignan, een panoramische terraskeuken

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Een binnenhof uit de jaren 1800 in Hacımemiş onder de olijfbomen, de meest romantische eetzaal in een stenen huis van het dorp

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

De kleine viszaal van Sertan op de kaap Yıldızburnu, tafels aan de waterrand, een scherpe keuken, prijzen die naar Çeşme-maatstaven nog kloppen

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Het landgoed op de helling van Meltem Güner Atalay, druiven geoogst in de nacht, een kelder op de zwaartekracht, 20.000 flessen met de hand

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

De zeefront van de familie Yılmaz in Çiftlikköy sinds 2009, de stilste vistafel van Çeşme met uitzicht naar Sakız

Wijngaardrestaurant waar Foça Karası, een druif van 2.600 jaar oud, naast Cabernet van dezelfde helling wordt geschonken