Çeşme Mekânlar

Erythrai antik kentinin kıyısında, Ildırı limanına sıfır, yarımadanın kuzey balıkçı köyünün referans masası.

Kaleden birkaç sokak ötede, Michelin Rehberi'ne girmiş aile osterya'sı; günlük balık ve meze, marina zammı olmadan.

1975'ten beri Dalyan limanında, bir Çeşme balıkçısının nasıl olması gerektiğini tanımlayan adres.

Kabak ailesinin marina yakası, günün balığı tahtadan okunur, rakı sorulmadan gelir.

Şef Ahmet Horasan'ın limon ağaçlı avlusu, Gault & Millau Türkiye 2024 En İyi Deniz Mahsulleri.

Small Luxury Hotels'in Alaçatı'daki tek adresinin içindeki Buse Bağlayan imzalı tarladan-sofraya odası, mutfağı ailenin Ovacık çiftliği besliyor.

Dünyanın en büyük zeytinyağı müzesi, Klazomenai değirmen replikası, çalışan modern pres, restoran ve dükkân; Alaçatı'ya on yedi kilometre.

Türkiye'nin ilk istakoz salonu, Tuğrul Erol'un 1974'ten beri Çiftlikköy'de tuttuğu adres ve Vedat Milor'un yıldan yıla aynı seviyede bulduğu nadir Ege restoranı.

Alavya'nın içindeki Hüseyin Pancar imzalı yıl boyu açık Ege odası, İstanbullu'nun otel restoranı diye değil, kendi başına gittiği nadir mutfak.

Burakhan Akçe'nin açık hava paylaşım masası; Kemalpaşa Caddesi'nin gürültüsünden ölçülü bir adım uzakta modern Ege.

Hacımemiş'in sessiz taş bahçesi; 2010'dan bu yana Tire'den çıkmayan bir şef adresi.

Damla sakızlı dondurmanın 1945'te doğduğu İnkılap Caddesi köşesi, Mersin ailesinin üçüncü kuşağa taşıdığı pastane.

Viento'nun avlusu, sonunda taş köyün Michelin listesinde adı geçen deniz mahsulü adresi.

150 yıllık restore Alaçatı taş evinde avlu bahçeli, yıl boyu mudavimi olan bir sofra

Şifne yakınında 200 yıllık Rum taş evinde, sadece rezervasyonla odun ateşinde pizza

Altuğ Tezer'in Çark Plajı iskelesindeki şef masası

İzmir'in ciddi Fransız pastanesi, Ilıca'da yazlığında

150 yıllık bir evin arkasındaki nar bahçesinde iki yüz Türk şarabı, aynı çatı altında bir şarap butiği ve mutfak

9,5 dönümlük gerçek bir çiftlik; kendi domatesini, biberini ve turşusunu, bir şelaleye bakan otuz üç tabaklık sofraya taşıyor

Başak Cankeş'in giyilebilir sanat evi; burada upcycle edilmiş antika tekstiller tek parça eserlere dönüşüyor

Gündüz şampiyonluk seviyesinde kahve, gece ödüllü bir bar; hepsi aynı tezgâhta

Erythrai ve Tunç Çağı Çeşme buluntularını barındıran Ceneviz dönemi kalesi

Ciddi bir meze tezgâhıyla seçkin bir Dalyanköy balık evi

Kendine ait küçük bir kumsalı olan deniz kıyısı butik odaları

1981'den beri Çeşme'nin balık-ve-meze kurumu

Şifne kıyısında, yalnızca yetişkinlere özel on bir süitlik tasarım sığınağı

Yalnızca kahveye adanmış, taze kavurup bunu ciddiye alan küçücük bir mekân

Kalıntılara birkaç adım mesafede, 322 yıllık Helenistik bir taş ev

Salonu yıllardır ayakta tutan bir ev sahibinin işlettiği deniz kıyısı ıstakoz evi

Kalenin ve marinanın yanı başında konaklatan 1528 tarihli bir Osmanlı kervansarayı

Tarihî bir Ilıca evinde Michelin listesinde yer alan kasap-steakhouse

Alaçatı'nın ilk galerisi; köyün ressamları ve seramik sanatçıları 2005'ten beri burada sergiliyor

1970'ten beri aynı ailenin yaptığı Çeşme kumrusu

Dalyan Marina'nın inandırıcı Anadolu ızgara salonu

Yavaş pişen Ovacık mutfağı sunan, yirmi kişilik bir bağ evi sofrası

Tolga Kamiloğlu'nun Şifne sahilindeki çağdaş Ege mutfağı

Üç kuşaktır Ege sakızını tek bir Uğur Mumcu tezgâhında işliyor; 1945'ten beri sakızlı dondurma, kurabiye ve kaynağından reçeller

Paşadayı meydanında çalışan bir seramik atölyesi; çömlekler yerinde çekiliyor, uygulamalı olarak öğretiliyor

Çarşının hemen ağzında, kendi içkinizi getirebileceğiniz, aileden bir rakı-balık meyhanesi

Çark Plajı koyunda ayaklarınız neredeyse kumda, odun ateşinde günün balığı ve ot mezeleri

Ovacık tarlalarına gizlenmiş odun ateşi slow food

Beliz Fırtına'nın sessiz Türk tasarımına dair seçkisi, seramik, takı ve yavaş kozmetik

Banu Maga'nın atölye, workshop ve söyleşi mekânı olarak da hizmet veren sanat-tasarım atölyesi

Köyün gerçek modern brunch yanıtı: kılık değiştirmiş bir açık büfe değil, bohem bir Çamlık bahçesinde smoothie bowl'lar ve detoks içecekler

Köyün yukarısında altı kilometrelik taş teraslı yamaçta yetişen organik Grenache rosé ve Tempranillo, Sakız Adası'na bakarak tadılıyor

Oktay Durna'nın üç bin parçalık Anadolu cam koleksiyonu, bir Hacımemiş taş odasında

Diyarbakır kömür ateşi ustalığının Ege ile buluşması; her gün ev sahibinin eşinin elinden çıkan taze meze eşliğinde

Limon ağaçlarının gölgelediği bir köşe bahçesi; serpme klasik kalıyor, pişiler ardı arkası kesilmeden geliyor, yanında çarşı sokağı tiyatrosu yok

İstanbul'un ödüllü kavurucusunun mevsimlik olarak bir taş eve taşınmış hali

Bir mimarın vintage tasarım concept store'u; Avrupa ve Fas'tan sandık sandık derlenmiş parçalarla

Sezginer ailesi, kendi asmalarının altında baştan sona organik bir sabah kuruyor; uzanıp koparabileceğiniz üzümlerden sıkılmış üzüm suyunu önünüze döküyor

Yarımadanın müziği ciddiye alan beach mekânı

Bir balıkçı köyünün üzerinde yükselen İon kalıntıları ve yamaca oyulmuş tiyatro

Yıldızburnu Koyu yakınında zeytin bahçeli, sahibinin işlettiği taş villa

Erythrai antik kentinin girişinde teras, Ildırı'nın günbatımı sırasının en açık ufuklu masası.

Tokoğlu sınırında 1994'ten beri kurulan Cumartesi pazarı, yarımadanın slow-food omurgası, köyün gerçek sosyal meydanı.

Köyün kuzeyindeki sakızlık parkı, yarımadanın tek yaşayan Pistacia lentiscus galerisi, Sakız Ağacım canlandırma projesinin merkezi.

Sakızlı muhallebinin asıl evi, yirmi yıldır Türkiye'nin geri kalanının kopyalamaya çalıştığı tarif buradan çıkıyor.

Demirel ailesinin el yapımı Alaçatı pastanesi, köyün gerçekten önemsediği doğum günleri için kullandığı sessiz tezgâh.

Burunda İtalyan eğilimli Akdeniz mutfağı, makarna, taş fırın pizza ve Ege balığı; uzun deniz manzaralı akşam yemekleri için kurulmuş bir salon.

Hacımemiş'in taş duvarlı odasında şarap, caz ve Ege mutfağı aynı akşamı paylaşıyor, müzik yönetmeni Ozan Musluoğlu.

Şifne köy tarafında küçük bir balıkçı, Ferdi Baba bile fazla kalabalık geldiğinde.

Hacımemiş'te 130 yıllık bir taş ev bahçesi, serpme ciddiye alınıyor, bazlama hâlâ saçtan kalkıyor.

Marina yolu kıyısındaki on beş odalı butik otelin içinde, üniversitede mutfak dersi veren bir şefin Yunan-Ege fine dining odası.

Geç gelen bir bağ; Urla rotasının en olgun mutfağı, odun fırını, Ege-İtalyan menüsü.

Akbulut ailesinin 2014'te açtığı Alaçatı gelato tezgâhı, Financial Times'ın dünya en iyi 25 butik dondurmacısı arasında, yüz elli rotasyonlu çeşit, her sabah yerinde dövülüyor.

Hacımemiş'in 1963'ten beri çalışan dut ağacı köşesi, köyün klasik Türk kahvesi sırası, specialty dalgasının dokunmadığı yer.

Hacımemiş'te iki kadının yürüttüğü el yapımı Ege mutfağı; modern Alaçatı ev yemeğinin şablonunu yazan adres.

1993'ten beri balıkçı limanında işleyen aile salonu; marina etrafında kurulmadan önce de buradaydı, hâlâ Port Alaçatı'yı tarif ediyor.

1981 tarihli Çeşme balıkçısının köy içi şubesi; soğuk rakı ve bütün ızgara levrek için eski şehir bekçisi.

Kabak balıkçı hanedanının Şifne'deki ilk adresi, sessiz olanı, yerlilerin hâlâ gittiği.

Yat kızaklarında tüm gün açık mutfak, Fransız esintili kahvaltıdan gece yarısı kokteyllerine; markadan çok çalışan bir şef hattı yönetiyor.

Yarımadanın en genç iddialı bağı, Şilili şarap soyu, filoksera öncesi Carignan, panoramik teras mutfağı.

Aya Yorgi koyunda parlatılmış gündüz, karanlıkta DJ'e dönen akşam, sahada Tayu suşi mutfağı, koyun çağdaş kanadı.

1953'te Yugoslavya'dan göçmen Kadagan kardeşler tarafından kuruldu, yarımadanın tencere-yemeği geleneğinin arketipi, hâlâ aile elinde.

1800'lerden kalma bir Hacımemiş avlusu; köyün en romantik taş ev salonu, zeytin ağaçlarının altında.

Tomris Maravent'in 2004'te açtığı köşe kafesi, Alaçatı'nın sabit nabzı, sekiz masayla başlayıp köyün ortak salonuna dönüşen yer.

Levent ve Güler Köstem'in işleyen zeytin çiftliği, on dört bin ağaç, JOOP altın madalyalı Memecik, restoran ve üç konuk odası.

1974'ten beri Uğur Mumcu'daki tezgâh, Çeşme kumrusunun ailenin yazdığı tarifi: domates, sucuk, kaşar, kestirme yok.

Yarımadanın specialty kahveyi kendi terimleriyle ele alan tek adresi, Guatemala, Kolombiya, Kenya, Etiyopya nöbetleşe; Hacımemiş'in müdavim odası.

Sertan'ın Yıldızburnu burnundaki küçük balık salonu, su kenarı masalar, keskin mutfak ve Çeşme ölçüleriyle hâlâ mantıklı fiyatlar.

Mordoğan iskelesinin orta sırasında, denize sıfır bir Karaburun balıkçısı, yat trafiğinin ulaşmadığı taze tezgâh.

Meltem Güner Atalay'ın tepe bağı, gece hasadı, yer çekimiyle çalışan mahzen, elle 20.000 şişe.

Türkiye'nin en büyük safkan at çiftliğinin arazisinde, organik İtalyan çeşitlerinden Mahrem etiketli kırmızılar.

Ovacık bağlarının içinde bir kahvaltı bahçesi, kendi şarabı, kendi reçeli, kendi menemeni.

Hacımemiş bahçe-kokteyl formatının ölçekli hâli, mutfak gün boyu, bar geç saatlere, ağaçların altında 150 kişilik bahçe.

Saip köyündeki Nihal Hanım'ın bahçesi, kırk çeşit ev reçeli, dağdan toplanan otlar, köy kadınlarının pişirdiği kahvaltı.

On iki yıllık bir Alaçatı kahvaltı durağı, Alaçatı çarşısına sessizce taşındı; otlu yumurta, doğru reçeller, gösterişsiz bir sofra.

2009'dan bu yana Yılmaz ailesinin Çiftlikköy sahil terası, Sakız Adası karşıdaki en sessiz Çeşme balık masasının adresi.

Lena ve Alihan Haydaroğlu'nun Özbek bağı, denizin iki kilometre yakınındaki rüzgâr koridorunda Rhône harmanları.

Alaçatı ile Ovacık arasında, sadece rezervasyonla açılan bir tarla bahçesi, portakallı zeytini bile başlı başına yola değer.

Can Ortabaş'ın öncü bağı; Decanter Platin şişeleri ile arboretum aynı sırtta, Kuşçular'ın üstünde.

İki bin altı yüz yıllık Foça Karası ile aynı yamaçtan gelen Cabernet'in birlikte servis edildiği bağ restoranı.