Locaties vergelijkbaar met Alaçatı Sakızlığı

Het grootste olijfoliemuseum ter wereld, een replica van een molen uit Klazomenai, een werkende moderne pers, een restaurant en een winkel, zeventien kilometer van Alaçatı

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

De eerste galerie van Alaçatı, waar de schilders en keramisten van het dorp sinds 2005 exposeren

De Anatolische glascollectie van drieduizend stukken van Oktay Durna, gehuisvest in een stenen zaal in Hacımemiş

Het kunst-design-atelier van Banu Maga dat tegelijk een werkplaats en een ruimte voor gesprekken is

De moerbeiboomhoek van Hacımemiş sinds 1963, de klassieke Turkse-koffiebank van het dorp, onaangeraakt door de specialty-golf

De serieuze specialty-koffiebar van het schiereiland, Guatemala, Colombia, Kenia, Ethiopië bij toerbeurt, een stamgastenkamer in Hacımemiş

Het oorspronkelijke huis van sakızlı muhallebi, het recept dat de rest van het land twintig jaar lang heeft proberen te kopiëren

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

De hoek aan de İnkılap Caddesi uit 1945 waar damla sakızlı dondurma werd uitgevonden, een pastane van de familie Mersin nu in de derde generatie

De werkende olijfboerderij van Levent en Güler Köstem, veertienduizend bomen, met JOOP-goud bekroonde Memecik, restaurant en drie gastenkamers

De boulangerie-bistro van Nas en Cem uit 2019 aan de 12047, echte viennoiserie, met de hand gemaakte sandwiches en een vrije dinsdag

Ionische ruïnes en een theater op de helling boven een vissersgehucht

Fort uit de Genuese tijd dat vondsten uit Erythrai en het bronstijdperk van Çeşme herbergt

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld